Prachtpingel
Gapend aanschouwde ik Zenit St. Petersburg – AZ. Krant tegen de verveling, rosé als slaapmuts. De wedstrijd kabbelde voort; niets aan de hand. Ik zag een doelpunt van Ari en een klotenknietje van Ari Vederci. Ik nam een handje borrelnoten en zag in mijn ooghoek een overtreding binnen de 16. Twijfel. Toch pingel. Waarom weet ik niet, maar ik bleef kijken; het geluid bleef uit. De Canadese singer/songwriter Patrick Watson streelde de speakers toen ik geen strafschopnemer zag. Niemand wilde hem nemen, zo leek het? AZ-keeper Waterman keek om zich heen wie hij moest intimideren, maar geen enkele Zenitter maakte aanstalten vanaf 11 meter de 1-1 te laten aantekenen. De scheidsrechter, die het ook niet meer wist, blies maar op z’n fluit. Er zal toch wel iemand… Even viel het stil, niemand bewoog. En toen kwam er plots een Rus vanachter een kluwen spelers naar voren rennen en knalde de bal pardoes achter de verraste Zaanse goalie. Het unieke incident ontging de commentator, maar ik veerde op. Eindelijk weer eens wat origineels binnen de lijnen, dacht ik.
