Lowlands 2007; ik ga niet?
Nee, ik wil dit jaar niet naar Lowlands. Gewoon, daarom. Vorig jaar al geweest. Bovendien: ik wil naar Noorderzon en Crossing Border en niet dus naar Lowlands. Kan niet alles en heilig vernemen dus. Niets houdt me daarvan af. Ja, één band. Als zij de komende editie het podium op de velden in Biddinghuizen komen betreden, breekt het verzet. Maar ja, al jaren niets van gehoord. En dus streel ik mijn zintuigen al die tijd met Stranded en Fools corner en Day after tomorrow en, en, en, en…. Plots valt het nieuws in mijn mailbox: de Lowlands-nieuwsbrief verklapt het alsof het over de eerste de beste Peppi en Kokki-act gaat. Argeloos lees ik het nieuws dat mij naar het postkantoor doet gaan rennen om tóch kaarten te bestellen. Saybia komt! Lowlands, here I come!
Aapies kijken!
Zelden zo meegeleefd met een dier. Eindelijk sloeg hij zijn slag. Beetje met z’n alle op veilige afstand kijken hoe ik een nootje eet en aan mijn kont krab. Besodemieterd. En zo hoog is dat hek niet. En ik kan best zwemmen! Hup, geef die vrouw een draai, jaag de meute de stuipen op het lijf. Eindelijk revanche op het aapies kijken. Leve gorilla Bokito!
Eurovisie Songfestivalt van voetstuk
Edsilia Rombley zong met fluwelen stembanden. Haalde alles uit de kast maar ving bot voor de finale. Politieke spelletjes winnen het van kwaliteit. Oost-Europa overheerst. Wit-Rusland geeft 12 punten aan Estland en Letland trakteert alle buurlanden. Laat ze gezellig zelf een festival organiseren! Oost-Eurovisie Songfestival of zoiets. Maar laat ons erbuiten.
Ik zeg: Nederland uit het songfestival.
